Menu Sluiten

Essay over Edward Schillebeeckx

Op 23 december 2019 was het tien jaar geleden dat de rooms-katholieke theoloog Edward Schillebeeckx overleed. Een goede reden om met hem in gesprek te gaan naar aanleiding van een van zijn boeken.

Uit de grote Schillebeeckx-bibliotheek kies ik een boekje van nagenoeg precies tweehonderd pagina’s. Het heet ‘Christus – sacrament van de Godsontmoeting’. Schillebeeckx schreef het in de jaren vijftig, vrij kort nadat hij op de sacramenten was gepromoveerd.

Het boekje vormt een eerste gedegen kennismaking met Schillebeeckx. Tijdens mijn eigen promotie-onderzoek las ik al wel iets van hem, maar dat bleef ori├źnterend en gericht op de christologie. Nu wil ik graag van hem weten hoe hij tegen de sacramenten aankijkt. Reden: in de oecumenische geloofsgemeenschap waar ik werk, valt zijn naam zeer geregeld. Rooms-katholieke gelovigen voelen zich door Schillebeeckx gekend. De manier waarop hij kerk en samenleving verbond, heeft hen geholpen in hun eigen geloof.

In Het Brandpunt gaan we begin 2020 fragmenten uit ‘Christus – sacrament van de Godsontmoeting’ lezen. Dominique de Boer heeft de leiding en ik doe mee. Mijn eigen leeservaringen, verrijkt met inzichten uit die gesprekken, zal ik bundelen in een essay dat kort voor Pasen verschijnt. Zeer waarschijnlijk wordt het gepubliceerd in het Paasnummer van Volzin.

Een van de uitgangspunten vormt een bijzondere ervaring die me bij het lezen van Schillebeeckx door het hoofd bleef spelen. Tijdens mijn eerste Witte Donderdagviering voelde ik voor het eerst iets van wat ik denk dat een priester ervaart tijdens de eucharistie. Ik voelde me aanvaard, gedragen en geïnspireerd door het sacrament dat we in verbondenheid samen deelden. Het is een van de ervaringen waarover ik in mijn essay het gesprek zoek met Schillebeeckx.

Te zijner tijd is het essay ook op deze site te lezen.